PARASHAT WAJIGÁSH

En hij naderde   Genesis. 44:18 – 47:27

Koningen komen samen.

 Juda en Josef tot het einde der dagen.

 Rabbi Avraham Brandwein

 en Juda naderde hem [Josef].” (genesis. 44:19)

 Rashi zegt dat Juda met harde woorden tegen hem [Josef] sprak en dat Juda afging op oorlog.  Dit vers, citeert de Midrash: “Want zie, de koningen [Josef en Juda] kwamen tezamen.” (Psalmen. 48:5)

 De diepere betekenis is als volgt: Josef de tzadik correspondeert met de sefira van Yesod. Deze sefira staat in de Middenlijn bestaande uit Keter, Da’at, Tiferet en Yesod.

 De Middenlijn ontvangt het Licht als de zijkanten zijn verenigd en zich vermengen. Het is onmogelijk een gepaste emanatie te ontvangen van de sefira van Chesed alleen en evenzo is het onmogelijk om het Licht van Gevoera alleen te ontvangen: zij hebben een intermediair nodig die hen vermengt en harmoniseert; dan zal al het Licht zich in de sefira van Yesod zich verbinden.

 Dus de emanatie komt van de Middenlijn, evenals de “pijpleiding” [in het Hebreeuws, “tzinor”]. De “pijpleiding” is een gecorrigeerde Wil, gelimiteerd aan het ontvangstvermogen van de ontvanger om zodoende te kunnen emaneren. De tzadik is de Yesod van de wereld zoals het vers zegt, “En Josef was de Verschaffer voor alle volkeren.”

  De grondslag of basis [Yesod] wordt “al” genoemd [Hebreeuws, ‘Kol’ ], want het omvat hen allen, zoals het vers in Kronieken I. 29 zegt, “Aan U, G’D, is de nobelheid [Chesed] en sterkte [Gevoera] en schoonheid [Tiferet] en eeuwigheid [Netzach] en pracht en glorie [Hod],  voor al [met andere woorden, Yesod] dat in de Hemel is……” Want van daar komt de emanatie in een herstelde gecorrigeerde en gezuiverde vorm, al, naar de “pijpleiding” van Malchoet,- de sefira  corresponderend met Juda, het vat, de houder, die de emanatie ontvangt. 

 De andere broers corresponderen met de andere sefirot. Toen Josef tegen hen zei, “En de ene is niet hier,” doelde hij op, “Ik ben niet is staat te openbaren en te emaneren aan jullie, zo lang als jullie niet zijn verenigd want binnen jullie is geen eenheid’. Om die reden zijn alle handelingen van Josef, zoals de gevangenneming van Simon, het verbergen van de kelk enz., bedoeld om de broers naar een niveau te brengen van harmonische eenheid en onbaatzuchtigheid. Dus toen Juda zei, “in mij mijn Meester Joseph” – dat we zijn gekomen om te doden [u] of gedood worden [door u], was het alleen om te demonstreren dat de broers inderdaad harmonische eenheid en onbaatzuchtigheid hadden bereikt en dat Josef in de gelegenheid stond om te worden geopenbaard.

 Het is in onze dienstbaarheid dat we onze vaten nabij moeten brengen zodat ze geprepareerd zijn om de emanatie ontvangen.

Vanuit een dieper inzicht is het wenselijk om het verschil tussen Jozef en Juda als volgt te verklaren: Josef is de oorsprong van de Mashiach de zoon van Josef [Mashiach Ben Josef], en Juda stamt van Mashiach de zoon van David [Mashiach Ben David].

 Er zijn twee benaderingen die de voortuitgang en ontwikkeling van de mens stimuleren. Eén wordt “de weg van lijden” genoemd, als gevolg waarvan een persoon niet op dezelfde plaats in de fysieke wereld blijft en begrijpelijkerwijs ook niet in de spirituele sferen. Aangezien iemand zoekt naar genoegen als gevolg van het lijden. Hij/ zij  verandert de plaats of handelingen opdat in de nieuwe plaats meer genoegen zal zijn.

Zoals een kracht individuelen stimuleert, is dat ook in het algemeen met een samenleving. Elke verandering binnen een natie komt vanwege een zoektocht naar een nieuwe situatie waarin er minder lijden zal zijn.

 De tweede kracht is “de weg van Thora” een kracht die op een positieve wijze stimuleert en motiveert voor verandering en voortgang. Dit is de weg van begrijpen, waarin het verstand aanvaardt omwille van een positieve ontwikkeling, zonder voorafgaand lijden.

De Mashiach de zoon van Josef die de oorlogen van het Joodse Volk symboliseert de eerste weg, aangezien hij ook het aspect van de “os” is, symboliserend Gevoera. De Mashiach de zoon van David, die van Juda komt, symboliseert de weg van de Thora, zoals geschreven in het Thora gedeelte, “En Juda werd vooruit gezonden naar Goshen [in Egypte]” om een Huis van Studie vestigen.

Praktisch, in daad, werken beide “wegen” tezamen. Maar uiteindelijk, wanneer verlossing komt, zal er enkel de positieve wijze zijn: de weg van Thora.  Om die reden besluit de Haftara van deze week “En Mijn dienaar David zal Koning over hen zijn voor eeuwig.”

Moge we dit spoedig ervaren !

Shabbat Shalom     

 

 

Geef een reactie