SHABBAT VISIOEN


Gebaseerd op Tiferet Shlomo van Rabbi Shlomo van Radomsk

Rabbi Shlomo van Radomsk schrijft dat “Shabbat Chazon“, de Shabbat vóór Tisha B’Av, de meest belangrijke Shabbat van het jaar is. Hij baseert zijn gedachte op het vers:

“Dan zal het Land genieten [of tevreden zijn vanwege] zijn Shabbatot.” (Leviticus. 26:34) Het vers duidt op de grootsheid van Shabbat in het algemeen en Shabbat Chazon in het bijzonder. Op Shabbat is er een uitzonderlijke eenheid tussen G’D en de Joden. Dit wekelijkse eiland van eenheid is zeer kostbaar en een bron van grote vreugde voor G’D gedurende deze lange sombere periode van verbanning van het Joodse volk.

Toen de Tempel stond, was deze eenheid duidelijk kenbaar en existeerde zelfs gedurende de week. En hoewel de kracht van unificatie groter was op Shabbat, omdat het reeds op een zeer hoog niveau was gedurende de week, was het niet een waarneembaar grotere bron van vreugde.

Nu dat de Tempel niet langer staat en we in verbanning zijn en meer verwijderd zijn van G’D, is er een begrijpelijk gebrek aan eenheid. Wanneer Shabbat komt en de Joden in staat zijn om hun relatie met G’D te vernieuwen, heeft Hij zelfs meer vreugde dan Hij had tijdens de periode dat de Tempel stond. Van duisternis naar Licht, G’D verheugt Zich uitzonderlijk in deze eenheid met Zijn Volk. Dit idee kan bijvoorbeeld vergeleken worden met een lichtflits overdag. Zelfs de sterkste lichtstraal is niets vergeleken met het licht van de zon. Alleen wanneer het zonlicht afneemt en duisternis intreedt, is de lichtstraal zichtbaar.

Nu kunnen we het vers “Dan zal het Land genieten [of tevreden zijn vanwege] zijn Shabbatot.” begrijpen. Tijdens de periode van verbanning na de destructie van de Tempel, is het Shabbat wat G’D tevreden maakt. Zijn verlangen en bron van vreugde is eenheid met het Joodse Volk en dit wordt voornamelijk gerealiseerd op Shabbat.

Hiermee hebben we een indrukwekkend inzicht in de woorden van Lecha Dodi het gedicht dat gezongen wordt op Shabbatavond: “…Rav Lach Shevet B’emek HaBacha…” “Veel te lang hebben jullie je opgehouden in de Vallei van Wenen.” Het kan ook anders gelezen worden, “Groot is de Shabbat te midden van het wenen.” Groot is de Shabbat gedurende de tijd van bittere verbanning.

Waarom? Omdat het een moment van eenheid is tussen G’D en het Joodse Volk.

Bovendien kan “de Vallei van Wenen.” begrepen worden als een verwijzing naar de drie weken tussen de 17e Tammoes en de 9e Av. Groot zijn deze Shabbatot tijdens deze drie weken verheven boven alle andere van het jaar en de Shabbat dichtst bij de 9e Av het meest van al. Naar gelang de omvang van G’D’s pijn is de grootheid van Zijn vreugde.

Het bovengenoemde kan ons ook inzicht verschaffen in het begrijpen van een Midrash van Midrash Pliah (een verzameling van extreem moeilijk te begrijpen Midrashiem) die stelt, “Nog nooit is er een feestdag geweest in Israël zoals de dag dat de Tempel is verwoest.”

Daarbij wordt deze Shabbat “Shabbat Chazon” genoemd, naar het eerste woord van het Boek van Jesaja, die de Haftora voor deze Shabbat is. “Chazon” betekent “visioen” of “ziende”. Deze Shabbat, in achtgenomen met vreugde en concentratie, maximaliseert de mogelijkheid voor eenheid met G’D. Men kan baat vinden bij deze staat van eenheid en de gelegenheid geboden worden om niet alleen een unieke en doordringend visioen van zijn persoonlijke spirituele status te zien, maar evenzo van de totaliteit van het hele Joodse Volk.

Daaraan moet het volgende worden toegevoegd, de verwoesting van de Tempel was niet alleen een nationale en fysieke destructie maar ook een persoonlijke en emotionele verwoesting. De Talmoed (Yoma 9b) verklaart dat de Eerste Tempel was verwoest omdat de Joden zich hadden gedegenereerd tot wijdverspreide overtredingen van het verbod tegen afgoderij, seksuele perversie en buitensporig bloedvergieten. Tijdens de Tweede Tempelperiode waren zij, ondanks het feit dat de natie compleet Teshoewa had gedaan over die drie primaire overtredingen, toch voordurend in onenigheid met elkaar in een eindeloze cyclus van ongefundeerde en onzinnige haat.

De Talmoed concludeert daarom dat de overtreding van zinloze haat gelijk staat aan deze drie primaire overtredingen. Daarom moet onze rouw op Tisha B’Av, rouw inhouden over het grote spirituele en persoonlijke verlies van ons hogere zelf, een verlies dat wij nog steeds proberen te herstellen tot vandaag toe.

Mag deze Shabbat Chazon ons het visioen verlenen dat ons op de weg terug leidt naar G’D. Mogen we in staat zijn om Zijn Thora te leren tot en het doen van Zijn mitzwot met liefde voor Hem en voor onze mede Joden, een liefde die geen grenzen kent, noch enige andere rechtvaardiging behoeft dan dat we één Volk zijn. Moge we spoedig de 9e Av ervaren als een ware feestdag voor ons en voor de hele wereldse mensheid, een omhoog gaan van de Vallei van Wenen tot de Berg van G’D in vreugde en vrede.

SHABBAT SHALOM