PARASHAT WAJECHÍ

En hij leefde Genesis. 47:28 – 50:26

Rabbi Shimon bar Jochai

ZoharI, p. 235 a-b gebaseerd op het commentaar Sha’at Radson

De dag van Israëls dood naderde….(Genesis. 47:29)

Rabbi Elazar stelt Rabbi Shimon [zijn vader] de volgende vraag: aangezien de Heilige, geprezen zij Hij weet dat een persoon uiteindelijk zal sterven, waarom wordt de ziel dan neerwaarts gezonden in deze wereld?
Zijn vraag is in feit, “waarom moeten de zielen van mensen van het Hoge afdalen in deze?”, verwijzend naar de wereld van Asiya, waar het kwaad over het goede heerst en waar dood de overhand heeft (Etz Chaim, 42:4, 48:3; zie Tanya hf. 6). Als het doel is om de mens te begiftigen met vrije keuze, zodat hij kan kiezen om de Schepper te dienen en dus beloont wordt voor zijn dienst (of gestraft wordt bij gebrek daaraan), zou het voldoende geweest zijn voor de ziel om af te dalen van het Hoge naar de wereld van Yetzirah, welke half goed en half slecht is (Etz Chaim 48:3) en daarom nog altijd de mogelijkheid toestaat van vrije keuze.
Rabbi Shimon antwoordde: deze vraag is vele malen voorgelegd aan de rabbi’s (door hun studenten) en zij gaven als antwoord: De Heilige plaatst zielen in deze wereld zodat zij Zijn Glorie bekend kunnen maken. Maar nadien neemt Hij hen terug [als zij sterven].
Blijft de vraag: als het doel is om Zijn glorie bekend te maken in deze wereld, waarom neemt Hij hen terug? Waarom moeten zij afdalen in deze wereld om later te sterven?
Hoe dan ook, de esoterische verklaring is deze: hij begon [zijn verklaring met het volgende vers], “Drink water uit je eigen bekken en stromend water van je eigen bron” (Spreuken 5:15). Wij hebben vastgesteld dat een bron [malchoet] niet vloeit met water van zichzelf.
Een bron verzamelt slechts water welke stilstaat in de put. Zie Mikva’ot 1:7 ff. Voor het verschil tussen een bron en een stroom water zie http://bethhamidrash.org/bhm/parashat-balak-4/

Wanneer stroomt je eigen bron met water [met andere woorden, wanneer wordt een bron als een stroom, de mogelijkheid hebbend om te zuiveren naar een veel hoger niveau dan een bron]? Wanneer de ziel zijn werk completeert in deze wereld, [wanneer de Nefesh van een rechtvaardig persoon, een Tzadiek, die G’D dient in deze wereld in het vervullen van de Thora opdrachten] en terugkeert naar die plaats [boven] waarmee het is verbonden [de sefira van yasod] is de ziel vervolgens compleet in elk aspect, boven en beneden [yasod boven en malchoet beneden].
Wanneer de ziel naar boven terug gaat, zijn de vrouwelijke wateren [de wateren van malchoet, de bron] opgewekt ten opzichte van de mannelijke wateren [de wateren van yasod, welke stromen] en stromen van beneden naar boven, zodat de [stilstaande] bron een reservoir wordt van vloeiend water. Op dat ogenblik zal eenheid en harmonie en het G’ddelijk aanwezig zijn, want de ziel van een Tzadiek stijgt compleet in elk aspect naar het Hoge.

Commentatoren leggen uit: het is voor de ziel noodzakelijk om neer te dalen in deze bescheiden wereld van Asiya en de intense pijn te ondergaan van de dood. Het niveau van de Nefesh dat afdaalt naar Asiya, kan worden gecompleteerd in elk aspect door het verheffenen van de heilige vonken die in de werelden vielen van de versplinterde vaten van de wereld van Tohoe. Dit verheffen wordt bereikt door mitzwot en goede daden in deze wereld. De verheffing van deze vonken moet beginnen vanuit de laagste niveaus, vanuit het niveau van Nefesh. Om die reden moet de ziel neerdalen in deze wereld om te worden gecompleteerd, zodat ze later kan opstijgen en eveneens voltooiing aan de hogere werelden kan brengen. De Zohar gaat verder met de verklaring, dat dit het mysterie van het vers is welke Jacob’s laatste momenten beschrijft:
Hij trok zijn voeten op het bed [Zei’ir Anpin] – de zes sefirot van chesed naar yasod] en werd verenigd met zijn voorouders. (Genesis. 49:33)

SHABBAT SHALOM

Geef een reactie