PARASHAT WAJECHÍ

En hij leefde (Genesis 47:28 – 50:26)

Rabbi Shimon bar Jochai
Zohar, P. 216b

Rebbe Shimon Bar Jochai verklaart in de onderstaande vertaling, hoe iemand de G’ddelijke Aanwezigheid kan bewegen om in hem te verblijven en welke oorzaak deze doet verdrijven.

Kom en Zie. “En toen hij de wagens zag die Josef gezonden had om hem te vervoeren, leefde de geest [Roeach] van vader Jacob weer op [in het Hebreeuws “vatechi”].” (Genesis. 45:27)

Het geeft de indruk alsof zijn geest in eerste instantie was afgestorven en niet meer in staat was een andere geestelijke toestand te creëren.

Het woord “vatechi” in ons citaat betekent, terugkeer tot leven of tot existentie. Rebbe Shimon stelt de vraag, hoe kan iets wat opgehouden heeft te bestaan, opnieuw leven. Roeach is één van de niveaus van waaruit de ziel bestaat, in de stijgende volgorde van spiritualiteit, Nefesh, Roeach, Neshama. Nefesh is de bezielde levenskracht die door de bloedstroom van het lichaam vloeit en het lichaam stimuleert en in staat stelt om te functioneren. Roeach is de bezielde levenskracht dat een voertuig wordt voor de Neshama analoog aan hoe het lichaam een voertuig is voor de manifestatie van de Nefesh. De andere geestgesteldheid waarop de Roeach zich kan afstemmen om de Neshama/ziel en de Shechina of G’ddelijke geest te verkrijgen.

Dit omdat de hogere geest niet kan verblijven over een lege ruimte

De hogere geest refereert hier aan de Shechina die niet rust op een persoon, die geen Neshama heeft. Daarom, op het moment dat Jacob het nieuws hoorde dat Josef nog in leven was, moet hij de terugkeer van zijn Neshama verdiend hebben, wat inhoudt dat zijn Roeach onmiddellijk ook weer tot leven kwam.

Rabbi Jossi zegt dat de Shechina in geen enkele incomplete plaats verblijft, of een plaats die is bevlekt, of een plaats waar triestheid heerst.

Rabbi Jossi verklaart nu waarom de Shechina tot aan dat moment niet rustte op Jacob. Een persoon die niet al deze drie spirituele niveaus heeft verworven, heeft tot nu toe niet het vereiste werk volbracht in het rectificeren van zijn sefirot, en de emotionele en intellectuele niveaus die zij inhouden. Het gevolg is dat zijn spirituele opmaak is bevlekt. Zijn wandaad verhindert zijn spirituele voltooiing en is de reden dat hij niet waardig is, een verblijfplaats te zijn voor de Shechina. Ook triestheid is een reden, omdat het een positief gebod is om G’D te dienen met vreugde. Anders gezegd, triestheid als een gemoedsstaat, blokkeert iemands vermogen om G’D op een gepaste wijze te dienen.

Destemeer verblijft [de Shechina] in een plaats die gereed is, een plaats van blijdschap.

Een plaats die klaar staat om een verblijfplaats te worden voor de Shechina is een persoon die oprecht vreugde heeft in het uitvoeren van de mitzwot/geboden. De bron van vreugde, is de sefirot van bina, welke zowel met het hart als met het verstand is verbonden. Daarom kan vreugde een persoon doordringen – en begint als een geestelijk kader van denken die de persoon geheel beïnvloedt, juist zoals het hart het lichaam beïnvloedt. Een oprecht vreugdevol persoon is zo verenigd in geest en lichaam en kan als zodanig een drager worden voor de manifestatie van een hogere volledigheid, de Shechina. In een triest persoon is dit niet mogelijk.

Om die reden rustte de Shechina, in de jaren dat hij verbitterd was, niet op Jacob. Het waren de jaren dat Josef gesepareerd was van zijn vader.

We hebben geleerd dat Rabbi Elazar zei, in naam van Rabbi Aba,dat er staat geschreven: “Dient de Eeuwige met vreugde; Verschijn voor Hem met jubelzang.” (Psalm 100:2) Dat beklemtoont dat er geen volledige dienst aan G’D is tenzij het gebeurt door vreugde.

Het is interessant om op te merken dat de Midrash zegt, dat de broers niet wisten hoe zij het goede nieuws (m.b.t Josef) moesten overbrengen. Uiteindelijk zong, Serach, de dochter van Asher, een lied dat de woorden inhield “Josef leeft en woont in Egypte”. Jacob kwam letterlijk waardig terug, in de aanwezigheid van G’D, door gezang!

Zoals Rabbi Elazar al zei, de Shechina verblijft niet in een toestand van triestheid, zoals staat geschreven [ aangaande de profeet Elisha toen hij kwaad en bedroefd was door het gedrag van Jehoram, Koning van Israël] “Maar goed, laat een lierspeler komen.’ En het gebeurde, terwijl de speler op de lier speelde, dat de hand van de Eeuwige op hem kwam.” (Koningen II 3:15) Waarom wordt het woord “spelen”drie keer herhaald? Zodat de geest opgewekt wordt, die de voltooiing van allen is, een volledige geest [Roeach]

Dit is de ziel van profetie, welke zijn oorsprong heeft in de G’ddelijke namen van Eh-yeh, Havayah en Ado-nai.

De vreugde, voortgebracht door de muziek, haalt de Neshama neerwaarts van de naam Eh-yeh, geworteld in de sefira van bina en omgeeft en omvat de drie sefirot van Keter, chochma en bina. Deze corresponderen met de wil, de wijsheid en begrip van een persoon. De Roeach wordt opgewekt van de naam Havayah die verblijft in Zeir Anpin, welke corresponderen met de zes emotionele eigenschappen van de mens: chesed, gevoera, tiferet, netzach, hod en jasod. De Nefesh wordt onttrokken van de naam Ado-nai welke de sifira van malchoet representeert. Tezamen zijn deze de tien sefirot, die allen in de geestelijk ziel van een vreugdevol persoon worden verheven. Wanneer de vreugde, ingegeven door de muziek, op de gepaste manier wordt gecombineerd met meditatie op deze heilige namen en spirituele niveaus, in een persoon die zijn eigen corresponderende emotionele en intellectuele en spirituele niveaus heeft gerectificeerd, doet dit zijn ziel volledig herleven en leidt tot profetie.

SHABBAT SHALOM

Geef een reactie