PARASHAT WAJAKHEEL

De Thoralezing van deze week beschrijft het bouwen van het Heiligdom in de woestijn. In precieze details worden de vormen en maten van de afzonderlijke elementen van het bouwsel gekenschetst. Maar voor iemand die de wekelijkse Thora bestudeert is dit geen nieuwe informatie. Al deze details waren reeds twee weken en drie weken eerder, in de Parashot Taroemá en Tetsavé aangegeven. G’D had aan Mozes gezegd hoe hij het Heiligdom moest bouwen en Mozes omschreef het bouwwerk uitvoerig in de Thora.

Nu is het zo, dat elk woord en elke letter in de Thora een betekenis heeft en dat niets overbodig is en, zoals onze wijzen interpreteren, nauwkeurig en bijzonder. ( zie Rabbijn Mr. Drs. R. Evers “de dertien exegetische interpretatieregels van Rabbi Jismaeël ” ) Waarom wordt er dan een hele passage herhaald?

Het bijzondere van het opnieuw bekijken is, dat het Heiligdom, en later ook de Tempel in Jeruzalem, een tweevoudig bouwwerk was.

Het was een medium voor het openbaren van G’D’s aanwezigheid.

Dit is de boodschap van Parashot Taroemá en Tetsavé. Maar het is eveneens de plaats waar de menselijke inspanningen in het zuiveren van zijn omgeving tot uiting komen in de meest volmaakte vorm. Deze boodschap wordt overgebracht door Parashat Wajakheel.

G’D had Zijn voorstelling van de wereld. Hij schiep hem zo, zodat het Zijn verblijf, Zijn woning zou zijn, een plaats waar Hij Zich Zelf zonder enige beperking en geremdheid kan openbaren, zoals een persoon die zich vrijelijk uit in zijn eigen huis. Maar G’D wilde ook dat de mens zich thuis voelde in Zijn huis, daarom liet Hij de constructie over aan de mens. Hij kon het ook Zelf bouwen. Maar dan zouden we ons voelen als gasten. Onnodig en daarom enigszins overbodig. G’D wilde dit niet laten gebeuren. Hij wilde dat we ons voelden als Zijn partners. Daarom liet Hij het maken van de wereld, als Zijn verblijfplaats, aan ons over.

Het is inderdaad zo dat de huidige existentie van de wereld als verblijfplaats voor de mens al een moeilijke zaak is.

Het is onnodig om uitvoerig in te gaan op de thema’s van hebzucht, egoïsme en lompe materiële verlangens. Bekijk de dagbladen maar. Het is zeker, er is een potentieel voor het goede in deze wereld. Maar zoals vaak, is dat potentieel verborgen en onderontwikkeld. De taak om dit te openbaren en te ontwikkelen is de opdracht van de mens. Zijn doel in het leven is niet het vermijden van betrokkenheid in wereldse zaken en vluchten in spirituele sferen. Dat zou een nederlaag zijn van G’D’s doel. Dat zou inhouden dat de materiele wereld zoals hij existeert binnen zijn eigen context gesepareerd is van Hem. In plaats daarvan richt de menselijke levenstaak zich op de fysieke omgeving waarin hij leeft. Zijn doel is om elementen van onze existentie te nemen en aan te tonen dat zij niet bestemd waren om te gebruiken voor bekrompen egoïstische doeleinden, maar dat zij waren voorbestemd om deel uit te maken van G’D’s Heiligdom.

Dat is de boodschap van Parashat Wajakheel. Mozes roept het volk tezamen en brengt deze opdracht aan hen over. G’D zal Zijn deel doen en manifesteert Zijn aanwezigheid, maar de totstandkoming om Zijn aanwezigheid te manifesteren is de verantwoording van de mens.

SHABBAT SHALOM

Geef een reactie