PARASHAT SHEMOT

Namen Exodus. 1:1 – 6:1

LIKKOETEI SICHOT

Bij het begin van parashat Shemot, in de context van het verschrikkelijke lijden in de Egyptische galoet,( Hebreeuws verbanning), legt de Zohar (Zohar II, 7b) een analogie tussen de Egyptische galoet en ge’oela, (Hebreeuws verlossing), en onze hedendaagse verbanning en verlossing.

Rabbi Shimon bar Jochai zegt daar op, over zijn eigen en volgende generaties, dat lijden op lijden over Israël zal komen: “alle volkeren en hun koningen zullen zich tegen hen richten en hun wrede decreten opleggen…. Dan zal vervolgens een zuil van vuur te zien zijn, neerwaarts gaande van boven naar beneden voor veertig dagen en alle volkeren van de wereld zullen deze zuil van vuur zien. Op dát tijdstip zal de Mashiach worden opgeroepen om te komen uit de Tuin van Eden ….”

Rabbi Chaim Vital, de belangrijkste leerling van Rabbi Jitzchak Luria (de meest gezaghebbende kabbala autoriteit in onze dagen), becommentarieert dat, als we deze passage nemen in de betekenis dat de Mashiach niet geboren wordt uit sterfelijke ouders, maar letterlijk verschijnt uit de Tuin Van Eden, het bijzonder vreemd en in strijd zou zijn met bepaalde teksten. Dus legt hij vervolgens uit: de “Mashiach zal ongetwijfeld een rechtvaardig persoon zijn, geboren uit menselijke ouders. Maar vanaf zijn geboorte zal zijn rechtschapenheid ononderbroken groeien.. en door de deugd van zijn daden zal hij de vijf verheven heilige zielsniveaus, nefesh, roeach, neshama, chaya en yechida, verkrijgen. Op die specifieke dag aan het einde van galoet(Hebreeuws verbanning, zal de ziel van zijn ziel (de meeste sublieme oorsprong van de ziel), gevestigd in Gan Eden, worden toegekend aan dïe tzaddiek en hem waardig maken om de verlosser te zijn….

De ziel van de Mashiach blijft verhuld en na veertig dagen zal de Mashiach die ziel van zijn ziel ontvangen, welke aan hem zal worden gereveleerd en hij zal zichzelf herkennen als zijnde de Mashiach, voordien had hij niet het besef…

Waarschijnlijk gebaseerd op deze bron, schrijft Rabbi Moses Sofer in zijn responsa: “wat betreft het komen van de telg van David, moet ik de volgende basis stelling poneren: Mozes, de eerste verlosser van Israël, bereikte de leeftijd van tachtig jaar en was zich er niet bewust dat hij de verlosser van zou worden. Zelfs toen de Heilige, geprezen zij Hij, tegen hem zei, “Welnu, ga dan, want Ik zend je naar Pharao en voer Mijn volk, de Kinderen van Israël, uit Egypte, (Exodus, 3:10), wees hij dit af en wilde hij deze missie niet aanvaarden. Zo zal het ook zijn met de uiteindelijke verlosser.

De dag dat de Beth Hamikdash, de Tempel, werd verwoest, werd degene geboren die, in deugdzaamheid van zijn rechtschapenheid, waardig was om de verlosser te zijn. Op het gepaste tijdstip zal G’D Zichzelf aan hem reveleren en hem zenden en dan zal op hem de ziel van de Mashiach rusten, welke boven was verhuld en verborgen tot aan zijn komst.

De Tzadiek zelf realiseert zich deze potentie niet en, vanwege onze misstappen, zijn vele van deze Tzadikiem reeds gestorven. Wij verdienen het niet dat de Messiaanse ziel aan hen, de Tzadikiem, wordt geschonken. De Tzadikiem waren waardig en geschikt voor de taak, maar hun generatie niet…

In elke generatie is er iemand waardig om de lang verwachte verlossing te brengen, het hangt van ons zelf af om deze potentie te actualiseren. De potentie is elke dag, elk moment aanwezig, het hangt van ons en van elk van ons af.

SHABBAT SHALOM

Geef een reactie