PARASHAT NOACH

Noach (Genesis 6:9 – 11:32)

DE HOLLE TOREN

De Toren van Babel markeert het einde van de mensheid als één gemeenschap en gaf aanleiding tot vier millennia van onbegrip, xenofobie en bloedvergieten dwars door de divisies van ras, taal en cultuur.

Welke verschrikkelijke fout veroorzaakte deze dispersie van de ogenschijnlijke goed bedoelende bouwers? En welke lering kunnen wij, die in menig opzicht gelijk zijn aan deze generatie, ontlenen aan hun mislukte poging van consolidatie en vernieuwing?

Men zei tegen elkander: “…Kom, laat ons een stad bouwen met een toren, waarvan de spits tot in de hemel reikt, zo maken we ons een naam zodat we niet over de hele wereld verspreid worden…” Toen verstrooide de Eeuwige hen over de gehele aarde en moesten zij het bouwen van de stad staken. Daarom noemt men haar Babel — Verwarring –, want daar heeft de Eeuwige de taal van heel de aarde in verwarring gebracht…

Genesis 11:3-9

Wat was hun zonde? Hun motieven om een stad te bouwen met een toren “wiens spits tot in de hemel reikt” lijkt zeer begrijpelijk.

De Mensheid was bezig zichzelf te reconstrueren na de Vloed die de gehele Mensheid had weggevaagd, met uitzondering van Noach en zijn familie. Als beginnende mensheid, was eenheid en samenwerking cruciaal om te overleven. Zo bepaalden zij om gezamenlijk een stad te bouwen die hun zou doen samensmelten tot één gemeenschap. En zij ontwierpen in het hart van de stad een toren welke heinde en ver te zien was, een markeringsteken voor diegenen die waren afgedwaald van de stad en een inspirerend monument voor hun gezamenlijke doel — overleven. Het enige wat zij wilden was ” naam maken voor onszelf ” om de continuïteit van het menselijk ras veilig te stellen.

En toch was hun onderneming om de mensheid te bewaren een degeneratie, een verwerping van alles waar de mensheid voor staat en een openlijke rebellie tegen hun Schepper en doel.

Het zoeken naar eenheid resulteerde in een uiteen vallen van de mensheid, in stammen en groepen en de aanvang van bijna vier duizend jaar van onbegrip, xenofobie en bloedvergieten dwars door de divisies van ras, taal en cultuur. Waar gingen zij in de fout?

Hun precieze fout was dat zij het overleven zagen als het uiteindelijke. ” Laten wij een naam maken voor onszelf, ” zeiden zij; laten we ons verzekeren van het feit dat de toekomstige generaties over ons lezen in hun geschiedenisboeken. Waar het uiteindelijk omgaat is, WAAROM moeten wij overleven? Voor welk doel moet de mensheid de aarde bevolken? Wat was het inhoudelijke en wat was de nalatenschap waaraan zij werkten? Over dit alles, dachten zij en zeiden zij en deden zij, niets. Voor hen was het leven op zich een ideaal, overleven op zich een deugd.

NA DE VLOED

De les van de Toren van Babel is nog nooit zo relevant geweest voor ons volk en de rest van de mensheid als heden ten dage.

Wij, als generatie worstelen ook om te recupereren van de shoa die ons dreigde weg te vagen van deze aardbodem.

Opbouw en overleven komt op de eerste plaat in ons denken en tezamen met G’D’s hulp zullen wij slagen.

In deze tijd is het van uiterste importantie dat we niet de zelfde fout herhalen zoals de bouwers van Babel. We moeten herbouwen, maar de doelstelling moet meer zijn dan een blijvende naam, een grotere stad, een hogere toren. Als we willen overleven, moeten wij betekenis geven aan onze overleving, herhalen het “WAAROM” van onze existentie. We moeten onze naam vullen met waarde, onze stad met betekenis en de toren van onze opleving kronen met het hogere doel waarvoor wij geschapen zijn.

SHABBAT SHALOM

Geef een reactie