PARASHAT MISHPATÍEM

Rechtsregels (Exodus 21:1 – 24:18)

DEZE PARASHA WERD GEDONEERD DOOR H. OFFERMANS TER ERE VAN HAAR MOEDER

Aan het slot van de Thoralezing van deze week wordt er gesproken over het accepteren door de Joden van de Thora. De lezing van vorige week sprak over het geven van de Thora, waarom deze herhaling? Omdat er twee dimensies zijn ten aanzien van het gebeuren aan de Sinaï, G’D’s perspectief en onze.

Parashat Jitro heeft betrekking, op dat Hij de Thora gaf om het de mens mogelijk te maken zich met Hem te verbinden op Zijn frequentie. Voor het geven van de Thora , was er een onoverbrugbare kloof die de mens en G’D van elkaar scheidde. Want er is namelijk geen ander kanaal mogelijk waardoor een begrensd persoon zich met G’D’s Eeuwigheid kan verbinden. Door het geven van de Thora, reikte G’D naar de mens uit en verleende hem de gelegenheid om zich met Hem te verbinden op Zijn voorwaarden.

Parashat Mishpatíem, daarentegen, richt zich op het menselijke respons van G’D’s initiatief. Tot welke mate en hoogte reikt onze verbintenis en betrokkenheid met Hem? Sommigen zijn alleen bereid dingen te doen die zinnig of logisch zijn binnen het kader van het menselijke verstand en intellect. Als er een G’ddelijke opdracht is die zij kunnen waarderen en zich er gevoelsmatig mee kunnen verbinden dan wordt die in acht genomen. Echter, als zij het niet begrijpen, passen zij.

Is er iets verkeerd aan deze benadering? O.K. zo’n persoon is niet slecht. Hij of zij mag inderdaad zeer verfijnd en aangenaam gezelschap zijn. Niettemin, als een opdracht aan een medemens is gebaseerd op de persoon’s logica of verlangen, maakt hij niet een verbintenis met G’D. In weze dient hij zich zelf. Hij is zijn eigen heer en meester, niet G’D’s.

Uiteindelijk leidt dit tot problemen, want een persoon die voor zichzelf uitmaakt wat goed of verkeerd is, kan zich ongetwijfeld ook vergissen. Eigenliefde is de meest krachtige omkoping die er is en het is eveneens mogelijk dat het iemands perceptie vertekent, zodat hij goed en kwaad verwart en alleen waarden definieert op grond van eigen belang.

Het Hebreeuwse woord mitswa (opdracht) is gerelateerd aan het woord tzavsa, (verbinding). Wanneer een persoon een mitswa vervult alleen op basis van sterfelijke wijsheid, ontbreekt aan zijn in achtneming het fundamentele bewustzijn van de band met G’D die de mitzwa bevestigt.

Aan de Sinaï accepteerden de Joden de Thora door te zeggen, “We zullen doen en we zullen luisteren,” daarbij uiting gevend aan hun toewijding om G’D’s wil te volgen zelfs voordat zij hadden gehoord, laat staan begrepen, wat Hij zou opleggen. Door dit te doen, adopteerden zij een objectieve normwaarde van goed en kwaad, wat inhoudt dat zij de richtlijnen van de Thora zullen volgen en niet hun waarden laten bepalen door eigen subjectieve gevoelens.

Maar zelfs meer dan dat, het geven van zo’n spirituele open cheque is de meest passende manier van respons tot G’D’s initiatief.

Het impliceert dat juist zoals Hij onbegrensd en ongelimiteerd is, wij ook bereid zijn om onszelf aan Hem, onbegrensd en ongelimiteerd, open testellen.

De Thora maakt een volledige band met Hem mogelijk, niet alleen bindend aan de dimensies van Hem die wij kunnen begrijpen, maar ook tot Zijn aspect van oneindigheid, die alle menselijke begrippen te boven gaat.

SHABBAT SHALOM

Geef een reactie