PARASHAT DEVARIEM

Woorden      Deuteronomium. 1:1 – 3:22

SHABBAT CHAZON

Rabbi Jitzchak Luria

Elf Dagen Val van Edom

Van de Geschriften van de Ari

Sefer HaLikoetiem en Likoetei Thora

Aan het begin van parashat Devariem, begint Mozes met zijn afscheidsrede aan het Joodse Volk voor zijn dood. Als deel van deze afscheidsrede, berispt hij hen omdat zij hebben gezondigd. Ondanks het feit dat toen zij Egypte verlieten en G’D hen door de woestijn haastte om zo snel als mogelijk het Land van Israel binnen te trekken, gaven deze zonden Hem aanleiding hun verblijf in de woestijn met veertig jaren aan te verlengen. Een teken van hoe snel zij oorspronkelijk reisden, is het feit dat “het vereist  elf dagreizen van Choréw via Sé’iergebergte tot Kadésh Barné’a” (Deuteronomium. 1:2, zie Rashi ad loc.), maar op miraculeuze wijze doorkruisten zij deze afstand in drie dagen.

De esoterische interpretatie van dit vers is als volgt:

Deze elf dagen corresponderen met de zeven primordiale koningen die stierven en de vier achterzijden van Abba en Imma.

Zoals we weten zijn de zeven koningen van Edom de fysieke correlaten van de zeven lagere sefirot van Tohoe wiens vaten versplinterden. Dit was de oorsprong van imperfectie [ook wel kwaad geheten], met andere woorden “gesepareerd bewustzijn” in tegenstelling tot “G’ddelijk bewustzijn”. De lagere werelden (Beriya, Yetzira en Asiya) werden geconstrueerd uit de fragmenten van deze vaten en zijn dus sferen van in toenemende mate niet G’ddelijk georiënteerd bewustzijn.

Bij het ineen storten van de wereld van Tohoe versplinterden niet alleen de zeven lagere emotionele sefirot. De sefirot van intellect  ondergingen, welis waar minder drastisch, ook een val. Zoals we eerder hebben verklaard, de reden dat zij niet compleet versplinterden is vanwege het verschil tussen intellect en emotie. Intellect is meer abstract, niet in die mate een ervaring van geldingsdrang, zoals emoties. Om die reden kwamen de sefirot van het intellect qua omvang niet zo in conflict met elkaar zoals de emoties deden. Aangezien echter de algemene overheersende toon van de wereld van Tohoe zelfgerichtheid en zelforiëntatie is, raakte  het externe, of de “achterzijde”  van de intellectuele sefirot van Chochma en Bina in zekere mate niet  in conflict en verloren slechts iets van hun intensiteit. De reden waarom er vier “achterzijden”   van deze twee sefirot zijn, is omdat zij beide existeren in hun totale abstracte vorm ( die zich ontwikkelt in de volgende wereld, van Atziloet, in de partzoefiem van Abba en Imma) en hun meer “gebruikelijke” vormen ( die zich ontwikkelen in Atziloet in de partzoefiem van Yisrael Saba, de emotionele eigenschappen (middot) van de partzoef van Abba] en Tevoena, begrip”, de lagere van de twee eerste partzoefiem van de sefira van Bina. Samen worden zij aangeduid als de partzoef van Imma).

Dus hebben wij een totaal van elf gevallen elementen: de vier gedeeltelijk gecollaboreerde van het intellect en de zeven geheel gecollaboreerde van de emoties.

Deze [elf gevallen elementen] zijn de oorsprong van deze elf dagen

Het cijfer elf is in het bijzonder significant omdat het een meer dan tien is. Tien duidt heiligheid aan, de compleet functionerende eenheid van de tien sefirot. De reeks van tien sefirot is volkomen in balans en wanneer werkend zoals bedoeld is het een kanaal voor overbrenging en distributie van heiligheid (G’D’s bewustzijn) door heel de realiteit.

Elf echter indiceert een exces, een verspilling, een overdaad of verkwisting van G’ddelijke energie.

SHABBAT SHALOM

Geef een reactie