PARASHAT BEMIDBAR

In de woestijn (Numeri. 1:1 – 4:20)

RABBI SHIMON BAR JOCHAI
ZOHAR. P.117a

De Eeuwige sprak tot Mozes in de woestijn Sinai in de tent der samenkomsten, op de eerste van de tweede maand in het tweede jaar vanaf hun uittocht uit Egypte. (Numeri. 1:1)

De volgende verhandeling door Rabbi Abba verbindt dit vers met de schepping van de mens en het vestigen van de wereld.  

Rabbi Abba opent zijn verhandeling met het vers, “En G’D schiep de mens naar Zijn beeld [in Hebreeuws, “tzalmo“], naar G’D’s beeld [“tzelem“] schiep Hij hem; Hij schiep hem mannelijk en vrouwelijk. ” (Genesis. 1:27) We hebben dit reeds eerder, in een ander gedeelte, behandeld, maar we zullen het nu van een andere zijde belichten.

Kom en zie.

Op het tijdstip, toen G’D de mens creëerde, welke het absolute hoogtepunt was van de Schepping, bestemt om de fysieke en de spirituele werelden met elkaar te verbinden, maakte Hij de mens zodanig dat het evenbeeld van de spirituele en de fysieke werelden in zijn ziel weerspiegelden.
M.a.w De mens draagt alle werelden in zich, en zijn spiritueel licht schijnt van de hoogste naar de laagste werelden, aangezien hij zich van al de niveaus van de Schepping bewust was.
De dieren beneden en de engelen boven hadden vrees en ontzag voor hem, omdat zijn beeld gelijk was aan het beeld van G’d.

Er moet opgemerkt worden dat het woord “beeld” twee keer verschijnt in het aangehaalde vers, het is nodig de reden hiervan weten. Zonder enige twijfel is de reden, dat de mens zowel mannelijk als vrouwelijk was geschapen. Daarom is het gebruik van het eerste woord “beeld” masculien, “tzalmo“, en de tweede is verbonden met “oordeel”, het feminiene aspect van G’ddelijkheid.
Aldus, de mens was geschapen met de eigenschappen van  beide aspecten, het mannelijke en het vrouwelijke, zoals bij het einde van her vers duidelijk wordt overgedragen, “Mannelijk en Vrouwelijk schiep Hij hen”. (Genesis. 5:2) De mens was gecreëerd met beidde seksen, ondanks zijn feminien aspect aan een kant, was hij desondanks compleet in beide aspecten, mannelijk en vrouwelijk. Hij was bewust van de wijsheid van zowel de spirituele werelden als de fysieke “natuurlijke” wereld. Nadat hij had gezondigd, was zijn status verminderd, en kromp zijn contact met de hogere werelden. Dit bracht ook verdeeldheid voort [want het bewustzijn van de mens verenigde hen], en de hoogste spirituele wijsheid van Atziloet deserteerde van hem. Het bewustzijn van de mens richtte zich meer op zijn fysieke noden alleen. 

Nadat hij had gezondigd, bracht hij twee zonen voort, één neigend naar het spirituele [Abel] en één neigend naar het fysieke [Kajin]. Toch was de wereld niet op de gepaste wijze gevestigd, Abel werd vermoord en Kajin’s nakomelingen verdronken allen in de zondvloed, pas na de geboorte van zijn zoon Seth, werd de vestiging van de wereld stabieler.

Het Hebreeuwse stamwoord “Seth” betekent “vestigen”, “baseren”, of “zetten” Opmerkelijk is dat zowel het Engels als het Nederlands  “Seth” als stamwoord heeft.

Ondanks deze tijdpassage, was de lagere, fysieke wereld nog steeds niet op de juiste manier verbonden met zijn spirituele bron; het was nog incompleet. Het was nog steeds niet hersteld van de schade die was toegebracht door Adam door het eten van de Boom der Kennis van Goed en Kwaad [welke een bedrieglijk bewustzijn is, omdat alles in zijn ware essentie goed is.]

Met de komst van Abraham in de wereld, werd het  menselijk bewustzijn, van het heilige, steviger gegrond, maar nog steeds niet compleet, totdat hij het verbond van besnijding gecultiveerder binnentrad.
Op dat tijdstip was de wereld aan de Rechter kant verbonden met de sefira van chesed, zoals iemand een ander persoon ondersteunt, na een val. Toen kwam Izaak in deze wereld en verbond de wereld met de sefira van gevoera en de vestiging van de  wereld werd stabieler. Vervolgens, toen Jacob werd geboren was de wereld verbonden met het middelpunt.

Abraham en Izaak representeren de twee armen van de wereld, chesed en gevoera, en Jacob vertegenwoordigt het lichaam van de wereld, de verenigende sefira van Tiferet, voegen chesed en gevoera samen. Met al dit was de wereld nog steeds niet verbonden met zijn bron.
Uiteindelijk, werden de twaalf stammen uit Jacob geboren,  vervolgens vergezelden de 70 leden van zijn huishouding hem in ballingschap naar Egypte, waar dit aantal zich vermeerderde tot het de 600.000 zielen bereikte, die Egypte verlieten, om de Thora in ontvangst te nemen. En toch had de wereld nog steeds niet zijn juiste voltooiing, totdat de 600.000 stamzielen van Jacob, nu het Volk van Israël, de Thora ontving aan de Berg Sinaï  en het Tabernakel oprichtten.

Toen was de wereld uiteindelijk gevestigd, en alle andere werelden, de fysieke en de spirituele, opnieuw compleet en in harmonie en de bedwelmende  zoetheid van vereniging werd voor iedereen voelbaar.

SHABBAT SHALOM

Geef een reactie