JOM KIPPOER – GROTE VERZOENDAG

Rabbi Moshe Alshich

En dit zal voor jullie een eeuwige wet [Hebreeuws, "gok"] zijn: In de zevende maand, op de tiende van de maand, moeten jullie je onthoudingen opleggen, geen enkel werk mogen jullie verrichten, de ingezetene noch de vreemdeling die zich te midden van jullie ophoudt. Want op die dag zal men verzoening voor jullie verkrijgen om jullie te louteren; van al jullie zonden zullen jullie tegenover de Eeuwige rein worden. Een shabbat shabbatot van volkomen werkonthouding is het voor jullie en jullie moet je onthoudingen opleggen; een eeuwige wet. (Leviticus. 16:29-31)

De Thora heeft de uitdrukkelijke wens om te leren, dat G’D niet wil dat de mens zichzelf pijnigt (m.a.w vasten, etc.) maar eerder de wil heeft tot volledig berouw. Zelfkastijding is en heeft geen enkele wezenlijke waarde en neemt niet de plaats in van berouw, het is alleen om het doel te bereiken, dat van de rehabilitatie van de persoon.

G’D heeft een aantal dierlijke offergaven voorgeschreven,  met de bedoeling dat de mens zelf ook op een bepaalde wijze de pijn voelt. G’D wil absoluut niet dat de mens denkt dat hij moet lijden, echter dat, Zijn belang wordt gediend door zichzelf te onthouden, van eten en drinken. Hij wenst dat de mens zichzelf beheerst "als een statuut zonder einde", m.a.w op een continuerende basis, het gehele jaar, zijn hele leven lang. Vanuit dat oogpunt, worden uitzonderlijk rituelen, die naar berouw moeten leiden, compleet niet meer nodig!

Indien dit de menselijke levensstijl zou zijn, zouden deze rituelen een "gok" worden, een term voor onbegrijpelijke verordeningen (m.a.w niet rationeel), aangezien zij in de praktijk, overbodig zouden worden, er bestaat voor de mens geen enkele noodzaak om aangemoedigd te worden tot berouw door middel van zelfpijniging. De mens zou verzekerd zijn van goedmaking voor elke vergissing die hij heeft begaan, zonder enige noodzaak van zo’n wetgeving.
De gebeurtenis van de extreme dag van Jom Kippoer zou voor hem volstaan om zichzelf, volgens zijn eigen overeenstemming, in het  openbaar te louteren, maar ook in zijn hart, "voor G’D", m.a.w op een bepaalde alleen zichtbaar voor G’D Zelf. In zo’n scenario zou Jom Kippoer gewoonweg een "Shabbat  Shabbatot" worden, een verhoogde Shabbat ervaring, vanwege de vergeving die deze specifieke Shabbat met zich meebrengt.  Aan de andere kant zal "zelfpijniging" gewoonweg een formaliteit worden, een voortdurende verordening, zonder enig bijzonder belang.

Er is een wezenlijk verschil tussen vergoeding, verzoening en zuivering. Het eerste vindt plaats bij de gratie G’D’s, het laatste door iemands eigen inspanning. Ofschoon de dag van Jom Kippoer zelf verzoening (vergeving) met zich mee brengt, is het ultieme objectief dat je "je zelf zuivert voor G’D", innerlijk en uiterlijk, door eigen inzet.

Om deze purificatie te bereiken, benodigt de gemiddelde persoon een zeker pijnlijden, een wetgeving van de Thora. Het is waar dat van nature Jom Kippoer een Shabbat Shabbatot is, een verhoogde Shabbat ervaring, een rustdag en een vreugdevolle dag voor de verkregen vergeving.
Desondanks, de wetgeving om zich te onderwerpen aan pijn, is een voortdurende bepaling, "een eeuwig statuut". Ofschoon G’D variatie van handelingen van pijniging had kunnen eisen, verlangt Hij dit alleen "één maal per jaar" (Leviticus. 16:34). 

GOED JOM TOV

Geef een reactie