Deel 4. EN TOEN ARRIVEERDEN DE ARABIEREN (3)

Als de rots niet was Geïslamiseerd, zouden de Christenen zich haar existentie niet hebben herinnerd. Echter, sinds het een Islamitisch heiligdom was geworden, verlangden zij ernaar om het te bevrijden.
Bij de dageraad van het tweede millennium, werd de situatie uiterst ondraaglijk, zodat zij een pan-Europees veroveringsleger verzamelden om een heilige oorlog te beginnen voor Jeruzalem en de Fundatiesteen. De kruistocht eindigde in een angstaanjagende overwinning van Christelijke zijde. De Moslims en de Joden werden onpartijdig afgeslacht, zij sloegen elke moskee die zij op hun weg tegenkwamen aan stukken en verbrandden synagogen met inhoudelijke congregaties.
” Sommigen werden onthoofd ” schreef een kroniekschrijver van de Kruisvaarders die deel nam aan de slachtpartijen,” terwijl anderen werden geraakt door pijlen en vervolgens gedwongen werden om van de walmuren te springen. Sommige werden levend verbrand. Kinderen werden bij de benen weggesleept van hun moeders of vanuit de wiegjes om hun hoofdjes te verpletteren tegen muren en poorten zodat die besmeurd waren met hersentjes. Om door de straten van de stad te lopen, moest men over hopen van ledematen en hoofden heen stappen. Bij de Tempel en op de binnenplaats van Salomon reden we tot onze knieën en zelfs tot aan de paardenteugels in het bloed.” Ter afsluiting van hun festiviteiten posteerden de kruisvaarders een enorm crucifix boven op de rotskoepel en veranderen het gebouw in “De Kerk van Onze Heer” en stelden de Tempeliers (de ridders van de Tempel) als bewakers er over aan. Waarom maakten de Kruisvaarders de Rotskoepel niet met de grond gelijk, zoals zij deden met alle andere Moslim bouwwerken in de stad? Wat was het, wat hun bewoog t.a.v. van gebouw om het te laten staan? Misschien de vorm.
Als je goed nadenkt over de octagonale structuur bevat deze een ruimtelijke vorm van twee gekruiste rechthoeken en zijn vier openingen benadrukken deze crucifix”achtige vorm. De structuur van de Rotskoepel scheen zo perfect te zijn voor een kerk dat het lijkt alsof G`D de Moslim architecten stuurde tot een ontwerp voor diegenen die het van hen zou bevrijden!!!!! De fundatiesteen werd bedekt met marmer om als altaar te dienen en als een podium voor een koor. De arabesques aan de muren over gepleisterd en vervangen door een galerij van heiligen. Bij het beëindigen van de 20 jarige radicale renovatie, werd de kerk ingewijd in een verkwistende ceremonie in gezelschap van de Pauselijke afgezant, de Patriarch van Jeruzalem, Bisschoppen en Europese Nobelen.

De nieuwe onteigenaars, zoals hun voorgangers, benodigden een cover story.
En zij gingen zelfs een trapje hoger dan hun voorgangers: in plaats van één story, brouwden zij een hele serie. De engel Gabriël, die reeds schitterde in de Moslim productie, mocht nu ook in de Christelijke uitvoering een rol vervullen.
In deze story zegt Gabriël de priester Zacharias te hebben geïnformeerd, dat hij de vader zou worden van Johannes de Doper. Hier was het, zei men, waar Jezus werd besneden op de achtste dag van zijn leven.
Hier verbaasde hij zijn omgeving op de leeftijd van 12 jaar met zijn wijsheid.
Het was hier dat hij geldwisselaars verjoeg en tegen de Joden zei, “verwoest deze Tempel, en in drie dagen zal ik laten hem herrijzen” (Joh 2:19).
Net als Moslims, hadden de Christenen ook een stevige onderbouwing . Zij verwezen ook naar plekken in de rots die waren ontstaan door de voetafdrukken van de zoon van G`D en dicht bij de Tempelberg “vonden” zij de wastobbe waarin Jezus werd gewassen door Maria . De oostelijke poort (de poort van genade) door welke Jezus, zoals is gezegd, Jeruzalem binnen ging, werd nu bestemd als de poort door welke hij zal terugkomen. De principe van de toename in waarde in directe verhouding tot de intensiteit van de ruzie bereikte een hoogte die het mogelijk maakte om compleet krankzinnige story’s over de plaats te verzinnen. Het werd uiteindelijk een magneet voor leugens, gedeeltelijke fantasie, de verzinselsteen.
Negentig jaar na de verovering van de Kruisvaarders, namen de Moslims, onder leiding van Salah a”Din de stad opnieuw in. De crucifix werd van de rotskoepel verwijderd, om te worden vervangen door het juiste symbool, de halvemaanvormige sikkel. Zeventig jaar later waren de Arabieren verdreven door de Aziatische Moslims (Mamluks), die een ornamentele architectonische stijl introduceerden aan de stad. Uiteindelijk werden ook zij verdreven door de Ottomaanse Turken.

Geef een reactie