DE ORDE VAN DE SEFIROT 6

Aanbevolen wordt om eerst de introductie “De Goddelijke Manifestatie” en De orde van de Sefirot 1+2+3+4+5 te lezen op onze website onder de studie Kabbala en Chassidisme in het Archief.

SHEVIRAT HAKELIM

SHEVIRAT HAKELIM, en toegevoegde concepten die in de komende hoofstukken zullen worden verklaard, zijn centrale doctrines in Kabbala in het algemeen en in het bijzonder in de leerstellingen van R. Isaac Luria. Hun bron is de Zohardische boeken Sifra dezeniyuta, Idra Rabba en Idra Zutta.

Shevirat Hakelim ( het Breken van de Vaten ) is het sleutelconcept in de uitleg van het basisprobleem van verscheidenheid en de origine van het kwaad. Het is gebaseerd op de Midrash weergave van opbouw en destructie van de oer werelden en de mystieke weergave van de acht koningen die ” regeerden in het land van Edom voordat er een koning heerste over de kinderen van Israël”( Genesis 36:31, zie ook Kronieken 1 1:43 ).

De oorspronkelijke uitstraling van de Sefirot was dat van het stelsel van Iggulim.

Als eerste verscheen een hoog geconcentreerde kern van primitief licht, samengesteld uit tien gradaties, vanwaar de tien Sefirot in gradatieorde verder voortgaan. Het meest sublieme aspect van de oorspronkelijke kern werd Keter.

Het bevatte in zich de successievelijk straling van Chochma en Malchut.

Vanuit het meest sublieme aspect van Keter verschijnt de Sefira, van Chochma, met ook in zich de lichten van de successievelijk Sefirot, Binah tot Malchut. Vanuit Chochma straalt de Sefira Binah, met ook in zich dragend de lichten van de successievelijk Sefirot; en vanuit Binah verschijnt in harmonie de Midot, en vanuit al het bovengenoemde verschijnt Malchut. Wanneer wij spreken van successievelijk verschijningen, moet niet vergeten worden dat de eerste verschijning is die van een Keli ( vat) waarvan een Or ( licht) kan uitstralen en waar het in wordt vastgehouden.

Welnu elke Keli is evenredig met zijn respectievelijke Sefira. Als de Sefirot op successievelijk lagere niveaus zijn, zijn hun Kelim ook successievelijk kleiner. Dus het Vat van Chochma is kleiner dan het Vat van Keter; het Vat van Binah is kleiner dan het Vat van Chochma, enz. enz.

Wanneer het licht van de En Sof straalt naar het Vat van Keter ( inclusief de lichten die bestemd zijn voor de successievelijk Sefirot ) was de kern van Keter in staat om het vast te houden en het te dragen. Eveneens, wanneer het licht van Keter stroomt naar Chochma, inclusief de lichten bestemd voor de lagere Sefirot, was het Vat van Chochma praktisch in staat alles te absorberen; relatief mindere mate van overschrijding van licht kon dit Vat omsluiten door middel van een Or Makif ( insluitend ). Het zelfde gebeurde met de vloeiing van Chochma naar Binah, ofschoon deze straling al veel minder intens was.

De Kelim van Chochma en Binah konden deze lichten bevatten door hun hechte verwantschap met Keter, beiden waren “groot” en “sterk” genoeg.

Maar toen het G’ddelijke licht vervolgens van Binah naar Da’at vloeide, kon het Vat van Da’at het licht niet bevatten en werd verbrijzeld in stukken door de intensiteit van de straling. Dit was niet alleen met het licht bestemd voor Da’at, maar ook met de lichten die bestemd waren voor de lagere Sefirot die zich in dat Vat bevonden, het was meer dan het verdragen kon. De onregelmatige proporties van extreem intens Orot en de buitengewone subtiele Kelim versnellen deze veelbewogen gebeurtenis.

Het totale licht werd vervolgens geprojecteerd naar het Vat van de volgende Sefira, Chesed, en ook dit brak om de zelfde redenen. Dit proces continueerde en herhaalde zichzelf met de volgende Sefirot, dus alle Vaten braken.

De grote verklaarder van de Kabbala, R.Moses Cordovero, illustreert dit proces met een analoog tot voedsel: Mensen mogen het beste voedsel uitkiezen in welke, chemisch gesproken, geen verkwistende of nutteloze stoffen zijn, m.a.w. het is totaal en absoluut puur. Maar dan nog, wanneer hij dat voedsel consumeert en het is verteerd en opneemt in zijn lichaam, zelfs dan zal het meest pure voedsel enig afval voortbrengen dat verwijdert wordt door het lichaam als zijnde niet opneembaar. Precies zo, metaforisch gesproken, als de gebroken Vaten, ofschoon in essentie pure mengsels van licht, zoals zij zijn geprojecteerd langs de verschillende niveaus en elkaar opnemend, hebben zij niet opneembare delen welke, metaforisch gesproken, worden genoemd hun verlies en afval . Dit verlies en afval is de essentie van kwaad en onreinheid. Omdat de brokstukken zijn achtergebleven van de Orot en slechts een vonk van heiligheid bevatten, voldoende om hun existentie in stand te houden, leiden zij zelfs een meer ” onafhankelijk” bestaan. Zij werden duidelijk onderscheidbare entiteiten en zijn als zodanig de kernelementen van al wat is geschapen.

Dus de brokstukken zijn verantwoordelijk voor de verscheidenheid in G’D`s schepping en voor de existentie van het kwaad. En dit is dan ook de ware intentie en doel van Shivirat Hakelim: het overbrengen aan de onderdanen, zodat de Koning kan regeren op een betekenisvolle wijze, en hen voorzien van een keuze tussen goed en kwaad zodat de Koning Zijn eigenschappen van Chesed en Din mag manifesteren enz, enz.

Geef een reactie