DE ORDE VAN DE SEFIROT 5

Aanbevolen wordt om eerst de introductie "De Goddelijke Manifestatie” en De orde van de Sefirot 1+2+3+4 te lezen op onze website onder de studie Kabbala en Chassidisme in het Archief.

MALCHUT en IGGULIM EN YOSHER; “HET LICHAAM VAN DE SEFIROT”

MALCHUT

Malchut is uniek onder de Sefirot. Koningschap of Soevereiniteit is eerder een staat van zijn dan een wijze van activiteit : wanneer er ondergeschikte onderdanen zijn aan de koning dan pas kan je spreken van Koningschap en Soevereiniteit, zo niet, dan zijn er geen onderdanen. Dus Malchut, de laatste en ” laagste niveau ” van de Sefirot , oefent geen enkele invloed uit van zich zelf, het is een passieve sfeer welke ” niets van zich zelf heeft , tenzij andere Sefirot er in uitvloeien. Van de andere kant speelt Malchut een belangrijke rol. Het is als het ware het instrument waarmee het originele creatieve plan wordt verwezenlijkt. Het is door Malchut dat de latente en potentiële schepping naar buiten komt en zich manifesteert tot substantiële realiteit. Dus Malchut wordt aangezien als de “Architect waarmee de gehele schepping is gerealiseerd” en ” Onder het lagere zijn gebeurt niets, tenzij het gaat door Malchut.

Zoals Binah de boven alles zijnde Moeder ( Imma Iaah )is, zo is Malchut de Neder Moeder ( Imma Taraah ). De potentie van de wereld ( het zaad van Chochmah )krijgt uiterlijk en individualiteit in de baarmoeder van Binah maar blijft verborgen als een foetus. Daarom wordt Binah de verborgen wereld genoemd ( Alma -Itkassya ). Via de weg van betekenis van de opvolgende Sefirot ( de Midot ), wordt Binah, “de verborgen wereld”, ingeplant in de baarmoeder van Malchut en vandaar uitgaande gemanifesteerd tot het zijn. Vandaar dat Malchut ” de wereld van het Manifest”( Alma de -Itgalya ) genoemd wordt. Malchut is de mond van G’D, de wereld van de Eeuwige en de Adem van Zijn Mond waardoor de wereld tot werkelijkheid kwam, een manifestatie van het zijn. Zoals Chochmah een potentieel is wat is, zo wordt Malchut genoemd dat wat is.

In Malchut is het potentiele uiteindelijk geactualiseerd. Door Malchut manifesteert zich alles tot zijn. In feite verwoordt de eigenschap Malchut zijn karakteristiek zelf. Want het is door Malchut dat de gezindheid van Weldadigheid tot weldadigheid kan worden geactualiseerd : een wereld en creaturen komen tot zijn.

De Wereld en zijn creaturen bepalen de aanstaande ontvangers van G`D’s weldadigheid.

Zij maken het mogelijk om te spreken over een G`ddelijk koningschap als ” Er kan geen Koning zijn zonder een volk”.

Wanneer eindige wezens tot zijn komen door de Sefirot van Malchut, de G`ddelijke eigenschap van Koningschap, Soevereiniteit , worden zij betekenisvol en echt. Dus Malchut is de origine van de openbaring van het licht van de En Sof welke zich uitstrekt tot, en licht werpt op de wereld en zijn creaturen in een ” openbarende ” wijze. Deze bron bereikt elk individueel wezen dat er ontvankelijk voor is, het bijzondere licht en vitaliteit houden het bezielde leven in stand . Dat is de reden dat Malchut identiek is aan de Shechinah , de G`ddelijke inwonende aanwezigheid of ’t zijn in.

IGGULIM EN YOSHER; “HET LICHAAM VAN DE SEFIROT”

Er zijn twee basisstelsels in de uitvloeiingen van de Sefirot of G`ddelijke lichten na de verhulling van tzimtzum. Zoals is behandeld in het hoofdstuk van Tzimtzum, werd het G`ddlijke Licht gemanifesteerd in de sfeer van de oer ruimte ( chalal ) door wijze van de kaf, de “lijn” of straal van licht die afkomt van de Or En Sof , binnendringend tot in het aller binnenste van de chalal. Deze kav strekte zich niet uit van een cirkel naar een centraal punt in een directe en complete manifestatie, maar geleidelijk. Dat houdt in, meteen na het binnendringen van de chalal wentelt het evenwijdig met de omtrek van de chalal, rond het binnenste van chalal, dus een concentrische sfeer binnen de chalal installerend. Deze concentrische sfeer van gedimd Or En Sof heet Keter.

Daarna werd de kaf iets verder uitgebreid, opnieuw alleen gedeeltelijk, om het zelfde proces te herhalen: een nieuwe omwenteling rond de chalal vormt een ander concentrische sfeer onmiddellijk onder dat van Keter.

Deze nieuwe sfeer is Chochma. En op deze wijze werd de kaf steeds verder uitgebreid, geleidelijk neerkomend tot tot in het centrum van de chalal, uitbreidend en wentelend ,cirkels binnen cirkels, tot aan de tien concentrische sferen waren gevormd, namelijk die van Malchut, in het absolute centrum van de chalal. Dus elk van deze sferen zijn een gevolg van de voorgaande, met een successievelijk dimmen van het licht zodat elk te onderscheiden is van elkaar. Dit is het stelsel van iggulim ( cirkels, of concentrische sferen ). In dit beginstelsel van Iggulim zijn de Sefirot als rokken van ’n ui, de een na de andere, of zoals een brein omsloten door velen membranen ,de een over de ander. Het veelbetekenend punt van dit stelsel is dat alle essentiële Sefirot alleen onderling gerelateerd zijn in termen van een successievelijk proces : de een vloeit over in de ander maar elk blijft een afzonderlijke werkelijkheid, een autonome sfeer.

Volgend als tweede uit het stelsel van de uitvloeiende Sefirot isYoshe, “zoals de verschijning van een rechtopstaand mens”, dat wil zeggen, “Analoog tot de mens die bestaat uit een aantal organen die op bepaalde niveaus op zich zelf functioneren maar die elkaar aanvullen en perfectioneren en toch samen een lichaam vormen.

Deze analoog dient om de volledige onderlinge verbinding tussen de Sefirot van Yoshe aan te geven ( juist zoals de organen onderling gerelateerd zijn met elkaar om een enkel lichaam te vormen ) te onderstrepen en de unieke karakteristiek van elk vast te houden. Dus in het stelsel van Yoshe zijn de Sefirot niet simpelweg vermogens of bestanddelen die onafhankelijk zijn van elkaar, maar zij vormen een essentieel verenigd lichaam. De analoog vervolgt verder door specifieke Sefirot aan specifieke organen of ledematen te relateren in het Lichaam of Vorm ( Partzuf ) van de Mens: Chomah, Binah en Da’at, in de uitgebreide zin, zijn de drie verstandelijke vermogens in het hoofd van de mens. Om precies te zijn, Chachah correspondeert aan het verstand in het algemeen, m.a.w. de bron van denken en intellect. Binah correspondeert aan het hart, de zetel van het begrip. Chesed is de rechter arm, Gevurah de linker. Tiferet is het lichaam, mengend, interveniërend en bemiddelend tussen de aspecten van Chesed en Gevurah.

Netzach is het rechterbeen of dij terwijl Hod het linkerbeen of dij is, tezamen ondersteunen zij het lichaam en leiden het naar zijn bestemming.

Yesod is het orgaan van voortplanting door welke de uitstromingen van de hogere Sefirot uitkomen tot in Malchut om een manifeste creatie over te brengen. Als Malchut het gemanifesteerde aspect is, correspondeert het, zo als het al zegt, naar de mond, het orgaan van spreken, betekenend dat de innerlijke gedachten en emotionele geaardheid van de spreker expressie en gestalten hebben gekregen. Keter is de alomvattende kroon, dus gerelateerd, nochtans onafhankelijk, aan het lichaam; specifieker, in de context van de mens-metafoor wordt vaak verwezen naar de schedel als zijnde de omvatting ( dus te boven gaan ) van het brein.

Zo als al eerder vermeld belicht het stelsel van Yosher niet alleen de functies van de Sefirot maar ook hun onderlinge verwantschap als een eenheid of lichaam. Ondanks de locaties van de “fysieke bijbehorende delen” in het lichaam van de mens, worden de Sefirot vaak geïllustreerd op een manier die drie lijnen weergeeft, rechts, links, centrum. Dit wordt gedaan door Chochma aan de rechter kant te plaatsen, in lijn met, maar boven Chesed en Nedzach, en Binah te plaatsen aan de linker kant, in lijn met, maar boven Gevurah en Hod. Dus hebben we drie nieuwe triaden: 1. Chochma-Chesed-Netzach, op de rechter zijde, de “zijde van Chesed“, omdat er een natuurlijke verwantschap is tussen deze drie ( Chesed is een vertakking van Chochma en Netzach een vertakking van Chesed ); 2. Binah-Gevurah-Hod aan de linker zijde, de ” zijde van Gevurah,” omdat er een natuurlijke verwantschap is tussen de drie ( Gevurah is een vertakking van Binah, en Hod een vertakking van Gevurah ); 3. Keter- Tiferet-Yasod-Malchut in het midden, het symboliek van het centrale, zij zijn de bemiddelende of alles omvattende harmoniserende bestanddelen.

Evenzo in dit stelsel van Yosher spreken we van de eigenschap van Da’at Elyon de bovenaardse Da’at . Deze eigenschap, een vertakking of afleiding van Keter, het verenigde principe van Chochma en Binah, zal dus geplaatst worden in de middenlijn als een apex van de triade Chochma-Binah-Da’at.

De volledige betekenis van deze twee stelsels Iggulim en Yosher zal later naar boven komen in de contex van Shevirat Hakelim, Parzufim en Tohu en Tikun.

Geef een reactie